In deze voorstelling legt de grande dame van het chanson als het ware rekenschap af van haar leven en de keuzes die ze daarin heeft gemaakt. Haar triomfen komen aan bod, de vermakelijke avonturen met Ramses Shaffy en haar samenwerking met Jacques Brel, maar ook wordt met onthutsende eerlijkheid verslag gedaan van haar mislukkingen en tegenslagen, verkeerde liefdes, ontrouw, de zelfgekozen dood van haar moeder en de eigen kwetsbaarheid als moeder van dochter Elisah. “Toch is het een omzien in vreugde,” stelt ze aan het slot van de voorstelling vast, “maar wel: omzien.” Waarna ze het onvergetelijke Je ne regrette rien laat klinken als nooit tevoren.